vrijdag 12 juni 2009

Binckhorst

Vanaf september 2008 speel ik elke maandagavond op de Binckhorst in Kruisstraat. De Binckhorst is een onderdeel van de zorginstelling Cello. Het is een woongemeenschap voor geestelijk & verstandelijk gehandicapten van alle leeftijden. Mijn werkzaamheden bestaan uit het muziek maken bij verschillende groepen.

Toen ik in September begon was het wel even wennen; er zijn bijvoorbeeld patiënten die zichzelf slaan en zoiets zie je niet dagelijks op straat. Het is een onbekende wereld waar je andere omgangsvormen gelden. Zo wil Pieter de muziek en het ritme voelen en hangt hij het liefst aan mijn accordeon met zijn voet op de mijne waarmee ik het ritme tik. Naast het feit dat het moeilijk spelen is met iemand die aan je instrument hangt komt het ook allemaal erg dichtbij.

De patiënten waarmee ik werk zijn van alle leeftijden. Een groot deel kan niet praten of zich voortbewegen zonder rolstoel. Er zijn echter ook patiënten die, hoe zal ik het zeggen, normaal functioneren, onwaarschijnlijk veel liedteksten uit hun hoofd kennen en uit volle borst meezingen. Elke patiënt heeft zijn eigen benadering nodig en dat is het leerzame van dit werk. Zo schrikt Koosje bijvoorbeeld van harde muziek, dus hoe zachter, hoe beter. Maurits vindt Rock'n Roll helemaal te gek, Als ik Johny B Goode speel drukt hij zichzelf op uit zijn rolstoel en schudden zijn benen op en neer op het ritme van de muziek.

Met een groep enthousiaste meezingers heb ik opname's gemaakt van liedjes als Brabant, Rawhide en Angie. Peter Zingt vol passie Eendje i.p.v. Angie. De CD's die ik maakte van de opname's werd vol enthousiasme ontvangen "mijn eerste cd!" Ad draait hem af en toe op zijn groep om te laten horen hoe goed we wel niet zingen.

Laatst vroeg iemand mij of ik nou als therapeut op de Binckhorst werkte of als entertainer. Ik kon hem het antwoord niet geven. Wel merk ik dat muziek heel krachtig kan werken bij deze patiënten; onrustige en spastische patiënten ontspannen zich en worden rustig. Patiënten die anders op weinig prikkels reageren zijn opeens meer aanwezig en Rik gooit je gewoon onder met kwijl als hij enthausiast is! Zelf geloof ik dat het meer is dan entertainment alleen...

Toen ik begon in september had ik medelijden met de patiënten maar na enkele weken heb ik dat beeld bijgesteld. Ik zie mooie mensen die genieten van het leven en er het beste van maken. De meesten kunnen zich ook geen voorstelling maken van hoe hun leven eruit zou zien als ze geen handicap zouden hebben. Daarnaast moet ik kwijt dat ik groot respect heb ik voor de verpleegsters & verplegers die deze mensen dag in dag uit begeleiden, het is niet niks, dat werk.

vanaf nu is het zomerseizoen aangebroken op de Binckhorst en vervallen mijn speel-sessie's. In september gaan we weer van start, en dat is fijn, want ik mis ze al best wel een beetje, mijn vrienden & vriendinnen van de Binckhorst